Hiç bu kadar yalnız hissetmemişti kendini!
* * *
Kar yağıyor.
Pencereden dışarı baktı.
Ağaçlar bembeyaz.
Yollar pamukla örtülmüş sanki!
Ne güzel bir tablo.
Bu tablo karşısında duygularını gizleyemedi ve yaşadıkları bir film gibi akıyordu gözlerinin önünden.
* * *
Zaman ne kadar hızlı?
Şehirden şehire kuş gibi uçuvermişti!
Her yerde izi var.
Kalbinin sesini dinledi.
Neler yaşamıştı neler!
Lapa lapa kar yağıyor.
Gözleri buğulandı.
Bu beyazlıkların içinden beyaz bir at şahlanarak geliyor sandı bir an!
* * *
Garip bir duygu.
Heyecanlandı!
İşinde zirvede ama gel de bunu kalbine anlat!
Kar ile sohbet etti!
Çocuksu bir ifade belirdi yüzünde.
Dertleştiler bir süre!
Etrafı kalabalık ama yalnız!
Mutluluk özlemini bir anlatabilse.
Tüm benliğiyle boşluğa seslendi:
“Sana ‘Gel’ diyorum!”
Kar yağışıyla oluşan o saf ve berrak örtünün fotoğrafını çekerken öyle derinden bir ‘Ahhh’ çekti ki!
* * *
İyi Pazarlar!
Kış aylarının bu soğuk havalarında içinizi ısıtan mutluluklarınız hep size gelsin.
Unutmayın!
Hayat, sadece bir resim karesidir!
Mutluluk kareleriniz çok olsun.