İskenderun’un ‘Abi’si yok!

Hep konuşulur ama konuşmaktan öteye gitmedi bugüne kadar!

* * *

Sanayicilere bakalım.
Kendi aralarında birlik yok!

Esnafa bakalım.
Ayrı – gayrı takılıyorlar!

Ticaret adamlarına bakalım.
‘Bana ne’ diyen çok!

Odaların durumu da ortada.
Benim olsun küçük olsun!

Basında, siyasette, sivil toplum kuruluşlarında, sağlık camiasında, eğitimde…

Nereye baksanız aynı!

* * *

Tüm ortamlarda konuşulur.
Talep edilir.
Gündeme gelir.

Sonuç?
Bugüne kadar hep ‘sıfır’!!!

Ortak düşünce net!
İskenderun’un ‘Abi’si yok!

Herkesin sevip – saydığı, güçlü, başarının zirvesinde, İskenderunlular’ın güvendiği bir ‘Abi’nin olmaması; dağınıklığın en büyük nedenidir.

* * . *

Başarılı şehirlerde ‘Abi’ var.
Toplumun çimentosudur!

Sözü dinlenir.
Birleştiricidir.
Barış adamıdır.
Adaletlidir.

Peki, gökten zembille mi gelecek?
Elbetteki hayır!

Sözün Özü…
Öncelikle; melek yüzlü şeytanlardan kurtulacağız!