Hayatın gerçekleri, bazen yüzüne çarpar hırçın dalgalar gibi!
* * *
Tam da kış mevsimini yaşarsın!
* Acıtır!
* Üşütür!
* Islatır!
* Şok eder!
* Boğar!
Yaşamın her alanında karşılaşırsın gerçeklerle ama zor da olsa yoluna devam edersin için acıya acıya…
* * *
Yola çıktıkların, yol arkadaşın olur mu?
İşte orada ‘Dur’!
Yanılabilirsin.
Üzülme, çünkü…
Güvenin önemli.
Samimiyetin önemli.
Dostluğun önemli.
Kararlılığın önemli.
Değer vermek, asalettir ve aynı asaleti karşıdan beklemek de asalettir!
* * *
Hayat, işte!
Ne makamlar, ne mevkiler geldi geçti de; ‘kandıranların hiçbir yerinin olmadığı ve saman alevi gibi yanıp-söndüğü’ hiç değişmedi.
Hayat, kısa.
Zaman, çok hızlı.
Değmez!
Yol giderken ‘zig-zag’ çizenler, hep kaybetmeye mahkûmdur!
* * *
Bak şu cümlenin güzelliğine bak!
Diyor ki…
“İnsan; değer verdiği kişi tarafından aptal yerine konduğunu anladığı anda, kandırılmaktan çok kalbini bu kadar ucuza emanet etmekten utanır!”
Sözün Özü…
Sabrın sonu selamettir!