Hep sorup duruyoruz ya:
– Çocuk okula hazır mı?
– Veli hazır mı?
Peki biz hazır mıyız?
Biz öğretmenler gerçekten hazır mıyız?
Yeniledik mi kendimizi?
Çünkü…
Günümüz çocukları zaten pek çok şey biliyor; bu yüzden bu yıl onlara daha iyi sorular sormalıyız.
Onları daha dikkatli dinlemeliyiz.
Onlardan daha meraklı olmalıyız!
Araştırmayı hiç bırakmamalıyız.
Başka öğretmenlerin uygulamalarından ilham almalıyız.
Hem mesleki hem kişisel gelişimimize özen göstermeliyiz.
Hatta ve hatta; belki de bildiğimizi sandığımız şeyleri yeniden öğrenmemiz gerekecek.
Buna hazır olmalıyız.
Bir de madalyonun diğer yüzü var!
Bu yıl, daha çok görmemiz lazım.
Fark etme becerimizi geliştirmemiz lazım.
Bir çocuğa bir şey öğretmek ile onun ‘neye ihtiyacı olduğunu’ görmek bambaşka şeyler!
Çocuğun neye ihtiyacı olduğunu görmemiz lazım.
‘Ben müfredatı öğrencilerime eksiksiz anlattım’ deyip, gerisini çocuklara bırakma lüksümüz inanın yok.
Onlardan beklediğimiz ne varsa önce BİZ öğrenmeliyiz!
Son Söz…
İşte o zaman onların hayatına dokunabilir, ancak o zaman bize emanet edilen pırıl pırıl çocukları geleceğe hazırlayabiliriz.