Yine bir ‘Pazartesi sendromu’ düşüncesiyle köşe yazımı düşünürken gördüm.
* * *
Birkaç gündür havalar değişti.
* Rüzgâr
* Şimşek
* Yağmur
Ve…
Tatlı bir serinlik hissediyoruz.
Ne yazacağımı düşünürken, pencereden dışarıyı seyrediyordum ve tam da o anda inanılmaz bir ‘Leylek’ göçüne şahit oldum.
Yine yollara düşmüşler!
* * *
Seyirlerine doyum olmuyor.
O nasıl bir dans!
O nasıl bir ahenk!
O nasıl bir şölen!
O nasıl bir dayanışma!
Hava ısındı.
Geldiler.
Hava soğuyor.
Gittiler.
Doğanın bu mükemmel düzeni hep vardı ve hep varolacak ama doğanın bu mükemmelliğini anlayamayan bir anlayışa şaşmamak mümkün değil.
Sonsuza dek böyle olacak!
* * *
Doğa yenilmez!
İşte tam da karşımda.
Leylekler ne güzel anlatıyor.
Gittiler, yine gelecekler.
Biz olmasak da!
Gelecek yaz karşılayamasak da!
Yine gelecekler!
Yine gidecekler!
Doğanın kuralları hiç değişmez!
Yarıkkaya da eski haline mutlaka gelecek.
Leylekler haber verdi!
Sözün Özü…
Leylek baba leylek baba, selam götür gittiğin yere!
