Öyle ‘ittire – ittire olacak bir duygu değil!
* * *
Nerden, nereye?
‘Vefa’yı unuttuk mu ne!
-İstanbul’da bir semt adı
-Bir boza çeşidi
Buralardan iyi biliyoruz ‘vefa’yı!
Oysa; bir kimsenin gördüğü iyiliği unutmamasını, bağlılık, sevgi ve dostlukta kararlı olmasını ifade eden ahlaki bir erdemdir vefa.
Dayanışmadır.
Samimiyettir.
Yürek sözüdür.
* * *
Dün, Adana Başkent Hastanesi’nde güzel bir insanı ziyarete gittim.
Bayramın ilk günü rahatsızlanmış.
İskenderun’da teşhis koyamamışlar.
Bir esnaf.
Bir arkadaş.
Bir dost.
Ve…
Çok iyi bir İNSAN.
Ameliyat olduğum ve tedavi gördüğüm hastanede yatıyor.
O zor günler aklıma geldi.
Duygulandım!
* * *
Yattığı odaya gittim.
Beni görünce çok mutlu oldu.
Moraldir bunun adı!
Sohbetimiz güzeldi.
Sağlıklı olmak çok güzel.
Dua ettim.
İnanıyorum en kısa zamanda ailesinin yanına çok daha sağlıklı gelecek.
* * *
Yazımın başında dedim ya; ‘ittire – ittire olmaz!
Vefa, kalptir!
Bayramda ayrı bir anlamı var.
* * *
İyi Pazarlar!
Vefa duygusu aman kaybolmasın!
O kadar çok ihtiyacımız var ki…