Okullardaki şiddet olayları sonrasında herkes şapkasını önüne koyup düşünmek zorunda!
* * *
Durum vahim!
Bunlar sıradan cinayet değil.
Türkiye ayakta!
Çocuklarımız nasıl bu hale geldi?
Önceliğimiz var.
Anne-babalar kendilerini sorgulasın.
Vakit kaybına tahammül yok!
Soru da net:
‘Ben nerede yanlış yaptım?’
Son yıllarda artan şiddet olayları ve akran zorbalığı görüntüleri, işte bugünlerin habercisi olarak düşünülmeliydi.
* * *
Haber bültenlerinde; şiddet ve cinayet haberlerindeki artış dikkat çekiyor.
* Şiddet görüntüleri
* Diziler
* Bilgisayar oyunları
* Silahlanma
* Sosyal medya
Nereye baksalar şiddet!
Çocukların dünyası karardı!
45 yıldır gazeteci olarak haberlerin tam da içinde olmama rağmen, son yıllarda acı ve şiddet haberleriyle dolu bültenleri izlemeyecek düzeye geldim.
Diziler ise tam bir facia!
* * *
Önemli bir nokta!
Şanlıurfa ve Kahramanmaraş’taki okullarda yaşanan cinayetlerden sonra çocukların durumu çok daha kötü.
Korku mu dersiniz!
Güvensizlik mi dersiniz!
Belirsizlik mi dersiniz!
Çocuklarımız şaşkın!
Çok da hassas bir dönem!
Psikodestek şart!
* * *
-Öğretmenlerimizin sesine kulak verin!
-Burada en önemli görev öğretmenlere düşüyor!
Öğretmenler; bilgiyi aydınlatan, yarının mimarları olan, fedakârlıkla geleceği inşa eden rehberlerdir.
Çocuklara gelince…
Bir çocuğun yüreği, sevgiyle beslenen en güzel bahçedir.
Sözün Özü…
‘Çocuklar yeryüzünün en saf çiçekleridir’ diyoruz ya; onları nasıl bu hale getirdik diye hepimiz düşünelim!