Yaşamın en tehlikeli ve işe yaramaz düşüncesidir bencillik!
* * *
Hep ‘BİZ’ olabilmenin mutluluğunu kaleme alırken, doğanın kanunlarını iyi irdelemek gerektiğini de vurguluyorum.
Biraz düşünmek yeter!
Azıcık kafa yormak yeter!
‘BİZ’ olmak yeter!
Madde madde yazıyorum.
Bir şaman öğretisi şöyle der:
-Doğada hiçbir şey kendisi için yaşamaz.
-Nehirler kendi suyunu içemez
-Ağaçlar kendi meyvelerini yiyemez
-Güneş kendisi için ısıtmaz
-Bulutlar kendi yağmurlarından ıslanmaz
-Ay kendisi için parlamaz
-Çiçekler kendileri için kokmaz
-Rüzgâr kendisi için esmez
-Toprak kendisi için doğurmaz
* * *
Yani…
Doğanın ilk maddesindeki ‘Her şey birbiri için yaşar’ düşüncesidir bu öğretilerin özeti!
Doğa varoldukça böyledir.
Birbiri için yaşamak, doğanın kanunudur!
Dayanışmayı anlatır.
Bütünlüğü anlatır.
Birlikten doğan gücü anlatır.
Hani bir atasözümüz var ya:
‘Bir elin nesi var, iki elin sesi var!’
* * *
İnsanların geldiği noktayı düşünelim.
O nasıl bir bencilliktir.
Hep ‘Ben’!
Hep, ‘Ben’!
Hep, ‘Ben’!
de…
Şu sözlerin derin anlamına bir bakın.
-Ben; ‘BİZ’ olduğumuz zaman ‘Ben’ olurum!
-Ben; ‘Ben’ olduğum için ‘Sen’ Sensin!
* * *
İyi Pazarlar!
‘BİZ’ olmanın erdemi birlik ve beraberliğimizdir!
Nokta!!!