Hayatın içinde biraz mola verip geriye bakmak gerek!
* * *
Şerefle bitirilmesi gereken, hayattır.
Ünlü şairimiz Can Yücel ne güzel yazmış:
“Şerefle bitirilmesi gereken en asil görev hayattır
Bir lokma ekmek için şerefini çiğnetmeye
Bir anlık eğlence için servetini tüketmeye
Bir zamanlık mevki için el ayak öpmeye
İnsanları ezip geçmeye
Güçlü menfaatler için onurunu terk etmeye değmez bu hayat!”
Daha nasıl anlatılabilir ki!
* * *
Konfüçyüs şöyle diyor:
“Onurlu insanın üzerine titrediği şey karakteridir!”
Sağlamdır.
Yüreklidir.
Samimidir.
Şerefli bir insan için dürüstlük, güvenilirlik, erdem ve sözünün arkasında durmak her şeyden önce gelir. Bu değerler dışarıdan verilen bir unvanla kazanılmaz, kişinin kendi iç dünyasında inşa edilir ve korunur.
* * *
Peki ya basit insanın değerleri nedir?
Düşünmeye gerek yok.
Makam ve mevki!
Kişiliği eksik ya da içi boş kalmış kimseler; eksikliklerini koltuk, unvan, rütbe veya maddi güçle kapatmaya çalışırlar. Onlar için aslolan durumun/makamın kendisidir; o makam gittiğinde geriye koyacak bir değerleri kalmaz!
Bu durumda olanlara sadece acıyın!
* * *
İyi Pazarlar!
Sohbet tadında kalın.
Sağlıkla ve huzurla.
Miguel de Cervantes’in sözüyle bitiriyorum:
“Şeref ve erdem, ruhun süsüdür; bunlar olmasa, beden asla güzel gözükmez!”