Yol arkadaşlığı; köprüyü geçinceye kadar değil, hayat boyunca olmalı!
* * *
Ne güzel bir duygudur, güvenmek!
Ekmek gibi.
Aş gibi
Nefes gibi.
Su gibi.
Çok sevdiğim bir söz var:
“Bir elin nesi var, iki elin sesi var!”
Dayanışmayı anlatır.
Güven duygusunu anlatır.
Ekip anlayışını anlatır.
Kader birliğidir de adı!
* * *
Yaşadıkça neler gördük, neler…
Güvenirsin.
Yola çıkarsın.
Yaslanırsın.
Sırtını dayarsın.
Sonrası?
Kibir ortaya çıkınca anlaşılır!
Sırtına soğuk vurmayagörsün!
ama…
Birlikte başardıklarında; kerameti kendinden sayanların içine düştükleri o ‘kibir’ halleri hep kaybetmeye mahkumdur!
* * *
Daha güçlü ayakta kalırsın aslında!
Çok şey öğretir hayat.
Bununla ilgili çok güzel bir söze denk geldim yine…
Diyor ki:
“İnsanın sırtını dayadığı yerden soğuk gelince; ‘yaslanmayı’ değil, ‘ayakta kalmayı’ öğrenir!”
* * *
İyi Pazarlar!
Hep yaslanacağınız dostlarınız olsun.
Sağlıkla ve huzurla.
Sözün Özü…
Güvendiğin dağlara karlar yağınca, sabret!