‘Böyle olmaz’ demeyin, oluyor!
* * *
Acil gitmem gerekiyordu.
Çok işlek bir caddeye girdim.
Tam ortadaydım.
Yolun devamı yok!
Yeni bir inşaata beton dökülüyor.
“Yolu kapattık kardeşim!”
İşte bu kadar kolay bu işler!
Hadi o günün en hareketli saatinde; gel de önce buradan çık, sonra da bunu anlatacak yetkili ara ki bulasın!
* * *
Evime gidiyorum.
Caddenin başına geldim.
Giriş kapalı.
Yolda çalışma yapıyorlar.
Ara sokaktan girdim.
Orası da kapalı!
Caddenin öbür ucundan döndüm.
Burası da kapalı!
İşte bu durumda havadan gitmeye de çare olmadığına göre, nereden girebilirim diye düşünürken, ‘labirent’ oyunu aklıma geldi!
* * *
Arsuz’dan dönüyorum.
Atatürk Caddesi’nde çalışma var.
Yol kapalı.
Bundan daha doğal ne olabilir ki?
Sonrasında yine işkence!
Hangi güzergahtan gideceksin?
Ara sokaklar dar.
Al sana bir zaman kaybı daha!
Devam ettim.
Karaağaç Hatun Caddesi’nden çevre yoluna çıkmak istedim.
Yolu kapatmışlar.
Daha öncesinde hiçbir işaret yok.
Gelen araç ‘U’ dönüşü yapıyor.
Peki ya nereden gideceğiz?
Hiçbir yönlendirme yok!
Orada çalışan bir görevliye sordum.
Cevabı “Buradan geçemezsin!” oldu.
Vatandaşların anlattıkları çok çok daha fazlası!
Sözün Özü…
Koordinasyon olmazsa böyle olur!