Hikâye bu ya…
Önce onu bir okuyalım.
* * *
Günlerden bir gün yılanın biri ateş böceğinin peşine düşmüş.
Onu tam yemek üzereyken ateş böceği, “Sana bir şey sorabilir miyim?” demiş.
Yılan, “Aslında kurbanlarımın sorularını cevaplamam ama bir istisna yapıp sana izin vereceğim” demiş.
Bunun üzerine Ateş böceği sormuş: “Sana bir şey mi yaptım?”
“Hayır!” demiş yılan; “Bana hiçbir şey yapmadın.”
“Peki senin besin zincirine mi dahilim?” diye sormuş Ateş böceği.
“Hayır” demiş yine yılan.
“O halde niçin beni yemek istiyorsun?” diye son sorusunu da sorunca ateşböceği; yılan ona şu cevabı vermiş:
“Işığını görmeye dayanamıyorum da ondan!”
* * *
Hikâyenin devamını da siz getirin!
Başarılısınız
Mutlusunuz.
Huzurlusunuz.
Ve…
Topluma ışık oluyorsunuz!
Ne güzel, değil mi?
Kimilerine göre öyle değil işte!
İşte burada durun, düşünün.
Işığınızı görmeye dayanamayanlar mutlaka var!
* * *
İyi Pazarlar!
Dünya varoldukça; ateşböcekleri hep aydınlatacak.
İyilik ışığınız hiç sönmesin!
Sözün Özü…
Bir kerecik de olsa ateşböceği olsak, aydınlanır tüm geceler!