Bu kavuşma, bir baba ile evladın kavuşmasıdır ve ‘SEVGİ’ doludur!
* * *
Geçen ay gördük.
Minik Zeynep yürümeye başlamıştı.
İlk adımlarında nasıl da ürkek.
Hiç beklemeden Vali Masatlı elini tuttu.
Zeynep 7 yaşında.
6 Şubat depremlerinde ailesini kaybetti.
Anne-baba ve 4 kardeşi yok!
Günler sonra enkazdan çıkmıştı.
Sağ bacağı, tedavi gördüğü hastanede diz üstünden ampute edilen minik Zeynep, Hatay Engelli Sosyal Girişimcilik Merkezi’nde 14 Mart’ta bacağına protez takılarak yeniden yürümeye başlamıştı.
İşte o gün!
Hatay Valisi Mustafa Masatlı da; eşi Esra Masatlı’yla birlikte onu yalnız bırakmamıştı.
‘Devlet Baba’ şefkati mi dersiniz?
‘Vali Baba’ şefkati mi dersiniz?
‘İyi bir baba’ şefkati mi dersiniz?
Hiçbir zaman minik Zeynep’in elini bırakmadı Vali Mustafa Masatlı.
* * *
Dün, Hatay Valilik Binası…
Zeynep Koyun, babaannesi, amcası ve yengesi ile birlikte Vali Masatlı’yı makamında ziyaret etti.
O kavuşma anı var ya!
Zeynep’in bir sarılışı vardı ki…
Gözleri doldu Vali Masatlı’nın.
Minik kızın ailesi teşekkür etti.
Zeynep’in gülümsemesi dünyaya bedel.
Vali Mustafa Masatlı, yılların yorgunluğunu unuttu minik Zeynep’in mutluluğunda.
* * *
Enkazdan çıkarıldığında yanındaydı.
Tedavi süresince yanındaydı.
İlk yürüdüğünde elini bırakmamıştı.
Zeynep, hep emin ellerdeydi.
Duygusal bir tabloydu bu.
‘Vali Baba’ minik eli hiç bırakmıyor!
Dedi ki o güzel kalpli İNSAN:
“Hatay’ımızda yürütülen ihya, inşa ve imar sürecinde yalnızca binalar yapmıyoruz. Hayata küsen yürekleri yeniden yaşama bağlamaya çalışıyoruz. Çünkü biliyoruz ki bir çocuğun yeniden gülümsemesi, bir şehrin yeniden o manada dirilişidir. Zeynep kızımızın gözlerindeki umut, Hatay’ımızın umududur.”
Nokta!!!