Bir görüşme için gittiğimde gördüğüm manzara karşısında şaşkınlığım katbekat arttı.
* * *
Akşam saatleri…
Sağanak yağışlı bir hava.
Dörtyol’daydım.
İlçe merkezine giderken otobanı kullandığım için her şey yolundaydı.
Dönüş yolu ise tam bir işkence!
Köstebek yuvası daha iyi!
Hastane caddesi olmasına rağmen.
Karanlık.
Aydınlatma lambaları yanmıyor.
Nerden girdiysem yola?
Beşik gibi sallana sallana geçtim!
* * *
Altyapı hizmetlerinin başlamasıyla birlikte yapılan çalışmaları takdir eden vatandaşlar, her gecikme sonrasında daha da tepkili.
Dörtyol’dan bir arkadaşım dedi ki:
“Ambulanslar zar-zor yetişiyor!”
Durum hiç de içaçıcı değil!
Bir an önce asfalt yapılmalı.
Gecikme vatandaşın sabrını taşırmış!
* * *
Kent merkezi böyle ya…
Zar-zor E-91 Karayoluna çıktım.
Tam da ohhh diyecektim ki!
O da ne?
Çok daha kötü bir yol.
Her yer delik-deşik!
Cadde aydınlatması da yok.
Gidilebilecek bir yol da yok!
Gece saatleri tam tehlike!
Payas’a gelene kadar trafikte yaşadığım o korku ve kaza tehlikeleri gerçekten de çok ürperticiydi.
* * *
Vah ki ne vah!
Karayolu da böyleyse!
Kamyon, tır ve ağır vasıta araçlarının yoğunluğunda; böylesine hareketli bir yolda seyahat ancak bu kadar tehlikeli olabilir.
Vakit kaybına tahammül yok!
Payas-Dörtyol arası çok acil asfaltlanmalıdır.
Sözün özü…
‘Yol medeniyettir’ sözü askıda kalmasın!